Review: Julian’s Lullaby – Prisoner of Emotions

Τα female fronted συγκροτήματα δεν είναι και τόσο συνηθισμένα στο μέταλ. Τα παραδείγματα πραγματικά αναγνωρισμένων συγκροτημάτων είναι γνωστά, όμως όχι πολλά (στο μυαλό έρχονται αμέσως οι Lacuna Coil, Within Temptation, Nightwish και οι πιο ακραίοι Arch Enemy). Είναι δε πολλοί οι ακόλουθοι του ιδιώματος που δυσκολεύονται να εναρμονίσουν τα ακούσματά τους με τα γυναικεία φωνητικά, οπότε το επίπεδο δυσκολίας για τέτοιου είδους μπάντες ανεβαίνει αυτόματα.

Οι Julian’s Lullaby είναι εκ των Ελλήνων «εκπροσώπων» του είδους. Με έτος ίδρυσης το 2006, η μπάντα έχει μέχρι στιγμής κυκλοφορήσει ένα ΕΡ και δύο δίσκους, με την τελευταία κυκλοφορία να είναι μόλις πέρσι. Είχα μεγάλη περιέργεια να ακούσω τη μίξη κλασικού heavy metal με ακουστικά στοιχεία από rock και folk και το αποτέλεσμα με άφησε πολύ ικανοποιημένο. Η μπάντα (στα δικά μου αυτιά) έχει επιρροές από Nightwish και φωνητικά, αλλά και μουσικά, ενώ ταυτόχρονα η μουσική του δίσκου φαίνεται να έχει επιρροές και από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, που ακόμα και σήμερα δε σταματά να αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλά σχήματα.

Ο δίσκος ξεκινάει με το Angel’s East, το οποίο δίνει ένα πρώτο δείγμα για την προαναφερθείσα μίξη. Τα βιολιά συνδυάζονται άψογα με τα τύμπανα και τις κιθάρες, ενώ και η φωνή της Anna Lullaby «παντρεύεται» πολύ καλά με τα πιο «σκληρά» φωνητικά του George Saddler. Συνεχίζουμε με το Curse of Gods, ένα κομμάτι με πιο επικό ρυθμό και περισσότερο μελωδικό, με τα background πλήκτρα να ξεχωρίζουν. Στον ίδιο ρυθμό και το Death Angel, με τα βιολιά να προστίθενται στην εξίσωση. Το “Domino” που ακολουθεί εξακολουθεί να κινείται στους ίδιους ρυθμούς, με πιο «βαριές» κιθάρες όμως και είναι ένα από αυτά τα κομμάτια που προσωπικά μου θυμίζουν αρκετά πράγματα από το LOTR, ίσως και λόγω ρυθμού και περιεχομένου.

Αφήνοντας προς στιγμή το «επικό» ύφος, ακολουθεί η μπαλάντα “Eyes of Gray”, που για μένα αποτελεί αποθέωση των φωνητικών της Άννας και ταυτόχρονα δείχνει και τις επιρροές από Nightwish που προανέφερα. Μετά τη μπαλάντα, ακολουθεί το heavy κομμάτι “Hanging Crown”, σε σαφώς πιο γρήγορο ρυθμό, με τα πλήκτρα και τα βιολιά να είναι αρκετά αισθητά. Highlight του κομματιού είναι αναμφίβολα το σόλο βιολί(!) λίγο πριν τη συμπλήρωση του τρίτου λεπτού.

Και πάμε στο Hell’s Door. Μακράν το αγαπημένο μου κομμάτι. «Έκρηξη» συνδυασμών και κορύφωση των πιο χαρακτηριστικών στοιχείων της μπάντας. Η μουσική και ο στίχος ταξιδεύουν τον ακροατή σε άλλο πλανήτη, με το ρεφρέν – ικεσία “Open the door, let me in…” να προξενεί ανατριχίλα. Έπεται το ομώνυμο “Prisoner of Emotions”, μπαλάντα η οποία «υποστηρίζει» τέλεια το Hell’s Door, με πανδαισία μουσικής μέχρι και από πιάνο. Το “Single Thought” αρχίζει με ακουστική κιθάρα και back vocals, κινούμενο ωστόσο στο ίδιο μήκος κύματος με το ύφος που θέλει να αποδώσει ο δίσκος, ο οποίος ολοκληρώνεται με το “Starbringer”, που δίνει ένα δυνατό αποχαιρετισμό μέχρι την επόμενη κυκλοφορία.

Το Prisoner of Emotions είναι ένας δίσκος που θέλει αρκετά ακούσματα για να συνειδητοποιήσει κανείς τους θησαυρούς που κρύβει. Η παραγωγή του είναι άρτια, όπως και η δουλειά της μπάντας. Η κυκλοφορία αυτή δίνει το «στίγμα» των Julian’s Lullaby και αξίζει να ακουστεί περαιτέρω προς τα έξω.

 

Official links

https://www.facebook.com/Julia ns-Lullaby-194078657383203/

https://twitter.com/julians_lu llaby

www.julian-lullaby.com  (Under Construction)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s