Review: Bob Katsionis – Prognosis & Synopsis

Κάποιοι καλλιτέχνες δε χρειάζονται περαιτέρω συστάσεις και ο Bob Katsionis είναι ένας εξ’ αυτών. Είναι λοιπόν κατανοητό το πόσο δύσκολο είναι να κρίνεις ένα σόλο άλμπουμ όπως το Prognosis & Synopsis, καθώς όσο καλά κι αν προσπαθήσεις να το αποτυπώσεις στο χαρτί (ή πλέον στον υπολογιστή), σίγουρα θα «χάσεις» κάτι από όσα θέλει να μεταδώσει ο δημιουργός.

Κατ’ αρχήν και μόνο το γεγονός ότι μιλάμε για ένα σόλο άλμπουμ, δηλαδή για έναν άνθρωπο – ορχήστρα, είναι αρκετό για να πείσει τον ακροατή να του δώσει έστω μία ευκαιρία. Ειδικά όταν μιλάμε για ένα όνομα του μεγέθους του Bob Katsionis, είναι λογικό τα στάνταρ να μπαίνουν πολύ ψηλά, με το αποτέλεσμα όχι απλά να τα δικαιώνει απόλυτα, αλλά να μας ανοίγει την όρεξη για ακόμα περισσότερα.

Όλα τα κομμάτια του άλμπουμ είναι instrumental. Η αρχή γίνεται με το Prognosis, ένα μελωδικό ξεκίνημα που μας βάζει στο κλίμα του άλμπουμ. Ήδη παίρνουμε μια γεύση του τι μίξεις και όργανα περιλαμβάνει, με τα riffs και τα πλήκτρα να πρωταγωνιστούν. Συνεχίζουμε με το Secret of the Nomads, που ξεκινάει με ακουστική κιθάρα και κλιμακώνεται σε πιο heavy έκδοση. Στο συγκεκριμένο κομμάτι μου αρέσει πολύ η μίξη πιάνου και πλήκτρων. Επόμενο το αγαπημένο μου από όλο το δίσκο, Tomorrow Starts Today, με τη μουσική να είναι τόσο αισιόδοξη όσο και ο τίτλος και, προσωπικά, να μου φέρνει έντονα στο μυαλό Firewind, πράγμα απολύτως φυσιολογικό. Ο κύριος λόγος που έχω αδυναμία στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι επειδή, κατά τη γνώμη μου, είναι το πιο μελωδικό από τα μελωδικά. Όλος ο δίσκος είναι άψογος, απλά το συγκεκριμένο μου φαίνεται σαν ένα κλικ παραπάνω από τα υπόλοιπα. Φοβερά πλήκτρα, εκρηκτικές κιθάρες.

Προχωράμε στο πιο ατμοσφαιρικό “Dark Matter”, το οποίο όπως φανερώνει και ο τίτλος, μας ταξιδεύει σε άλλη διάσταση. Είναι ένα κομμάτι που βασίζεται περισσότερο στα πλήκτρα, ωστόσο ο συνδυασμός είναι άψογος. Και ναι, τολμώ να πω ότι μου θύμισε έως και Yanni στον τρόπο ενορχήστρωσης. Πίσω στον πιο μέταλ ρυθμό, προχωράμε σε… ασύμμετρες παράλληλους (Assymetric Parallels), για να ξαναμπούμε σε πιο… power ρυθμούς. Κουραστήκατε από τα ταξίδια; Ελπίζω πως όχι, γιατί μας περιμένει ένα ηλιοβασίλεμα στο Αιγαίο (Aegean Sunset). Μπορεί να μην το εκτιμούν όλοι, ωστόσο για εμάς στο εξωτερικό, τα μελωδικά ελληνικά στοιχεία (η αρχή μου θύμισε λίγο Σπανουδάκη), μαζί με το τέλειο ντύσιμο από σύγχρονο ήχο του Bob, είναι αρκετό για να μας δώσει τη γεύση που χρειαζόμαστε από καλοκαίρι και Ελλάδα.

Ακολουθεί το «The Messenger», ένα κομμάτι το ίδιο ατμοσφαιρικό με το Dark Matter, αλλά σε άλλο ρυθμό. Μας χαλαρώνει, ταξιδεύοντάς μας στο ιδανικό μέρος που έχει στο μυαλό του ο καλλιτέχνης. Ξαναγυρνάμε σε φουλ power ρυθμό και μελωδία με το Cold Embrace, που εκπέμπει κάτι πιο «απόκοσμο», ίσως και λόγω τίτλου. Το “Amnesia” από την άλλη, στέλνει ένα πιο αρμονικό και «συμφωνικό» μήνυμα, συνοδεία πιάνου και μελωδικής ηλεκτρικής κιθάρας, πριν ο δίσκος κλείσει με το “Synopsis”, που κινείται στο ίδιο μήκος κύματος με το Prognosis και αποχαιρετάει τον ακροατή ιδανικά.

Έγραψα και στην αρχή πως ό,τι και να γράψεις, κάτι θα χάσεις και είμαι σίγουρος ότι έχω χάσει πολλά από αυτά που ο ίδιος ο Bob θα ήθελε να μεταδώσει. Ωστόσο, ακόμα κι αυτό το λίγο που πήρα με άφησε παραπάνω από ικανοποιημένο. Ο δίσκος είναι κατά τη γνώμη μου ένα αριστούργημα από την αρχή έως το τέλος. Ένα πόνημα που αξίζει να ακούσει κάποιος, είτε είναι φαν του μέταλ είτε όχι. O Bob Katsionis καταφέρνει άριστα αυτό που κάθε καλλιτέχνης θα έπρεπε να κάνει με τη δουλειά του: να δώσει το στίγμα του και να ανοίξει νέους ορίζοντες.

OFFICIAL LINKS

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s