Review: Ross the Boss – By Blood Sworn

Ο θρυλικός κιθαρίστας των Manowar επανέρχεται με την τελευταία του κυκλοφορία, το By Blood Sworn, από την AFM Records. Η αλήθεια είναι ότι έχοντας δει τη μπάντα του live, έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις, καθώς το performance ήταν εξαιρετικό. Η μοναδική αλλαγή σε σχέση με το τελευταίο τους live είναι στα τύμπανα, με τον Lance Barnewold να παίρνει τη θέση του Rhino.

Ο δίσκος ξεκινάει με το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο θυμίζει έντονα Blood of my Enemies, κυρίως στο ρυθμό και στα riffs. Φυσικά, για να τα λέμε και όλα, το σόλο κιθάρας είναι… γνήσιο σόλο Ross the Boss, με άψογη τεχνική που αφήνει το στίγμα του αφεντικού της μπάντας. Το Among the Bones που ακολουθεί ακολουθεί κι εκείνο τις αυθεντικές γραμμές Manowar, θυμίζοντας αρκετά το Each Dawn I Die, πριν περάσουμε στο This is Vengeance, όπου ο Marc Lopes κάνει… επίδειξη φωνητικών ικανοτήτων και τα πλήκτρα δίνουν άλλη αισθητική.

Το We are the night έχει μια πιο επική αισθητική και ουσιαστικά ετοιμάζει το έδαφος για τη μπαλάντα του δίσκου, το Faith of The Fallen, το οποίο αναμφίβολα είναι από τα κομμάτια που ξεχωρίζουν. Προχωράμε στο Devil’s Day, το οποίο κινείται περισσότερο σε γραμμές Battle Hymns, με τα riffs του Ross να είναι για άλλη μια φορά το νούμερο ένα χαρακτηριστικό του κομματιού. Ακολουθεί το Lilith, με αρκετά αργό ρυθμό και αυτό, έως και ρυθμική μπαλάντα θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς, πριν από το Play Among the Godz, το οποίο είναι και το κομμάτι που ξεχωρίζω περισσότερο από το δίσκο, λόγω του… βαρέως ύφους που έχει. Το προτελευταίο κομμάτι του δίσκου, Mother of Horrors, έχει αρκετά πιο ροκ στυλ και θυμίζει αρκετά 70s, την προ-heavy metal εποχή. Τελευταίο το Fistful of Hate, ίσως το μελωδικότερο κομμάτι του δίσκου, με τον Ross να έχει… κέφια στην κιθάρα.

Συνολικά, υπάρχουν δύο οπτικές για να δει κανείς το συγκεκριμένο άλμπουμ. Η μία είναι ότι δεν είναι τόσο ποιοτικό όσο οι πρώιμες δουλειές των Manowar. Αυτό είναι σωστό, αλλά αλήθεια, ποια ακριβώς άλμπουμ του είδους ξεπερνάνε ό,τι είχε γράψει ο Ross ως κιθαρίστας τότε; Η δεύτερη ανάγνωση λέει ότι σε μια εποχή που το καλό epic είναι δυσεύρετο, είναι ενθαρρυντικό να υπάρχουν νέες δουλειές που το προωθούν και το αναζωγονούν στο μέτρο του δυνατού.

 

7/10

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s